Leki roślinne — ranking najlepszych produktów

Ranking - preparat roślinny Leki roślinne — ranking najlepszych produktów

Leki roślinne zgodnie z artykułem 1 Dyrektywy Rady EEC (European Economic Community) nr 65/65 są traktowane jako środki lecznicze i zgodne z postanowieniami WHO (Światowa Organizacja Zdrowia). W ostatnich latach na świecie, jak i w Polsce wzrosło zainteresowanie lekami ziołowymi. Czym dokładnie jest lek roślinny i jakie są jego cechy charakterystyczne? Odpowiedzi na te pytania znajdują się pod poniższym rankingiem najlepszych produktów z tej kategorii.

Czym są leki roślinne?

Leki roślinne to środki lecznicze, które składają się wyłącznie z roślin. Zamiennie można stosować nazwy: lek ziołowy, lek roślinny i fitofarmaceutyk. Według Europejskiego Naukowego Zrzeszenia do Spraw Fitoterapii to użyteczne w medycynie wyroby, których składnikami czynnymi są rośliny lecznicze, ich części lub substancje z nich pochodzące, ewentualnie kombinacje wymienionych w postaci przerobionej.

W Polsce tytułowe określenia tradycyjnie odnoszą się do wszelkich preparatów leczniczych zawierających surowce zielarskie lub roślinne przetwory galenowe i to bez względu, czy są one składnikiem decydującym o działaniu, czy tylko składnikiem pomocniczym. Leki te bywają wyróżniane też z użyciem kryterium ilościowego, jako farmaceutyki zawierające co najmniej 60% składników pochodzenia roślinnego.

Cechy charakterystyczne leków ziołowych

Leki ziołowe charakteryzują się tym, że nie występują w postaci czystej, lecz z licznymi naturalnymi związkami chemicznymi. Surowiec używany do przetwarzania powinien spełniać określone normami lub farmakopeą wymagania zarówno w zakresie składu jakościowego oraz ilościowego substancji czynnych, ale też zawartości metali ciężkich, pozostałości pestycydów, jak i zanieczyszczeń mikrobiologicznych.

Powstawanie leków roślinnych

Surowiec roślinny, który jest świeżo pozyskany, jest nietrwały. Najlepszą metodą na stabilizację takiego materiału jest suszenie. Taki zabieg przebiega w ściśle określonych warunkach temperatury, a podczas jego przeprowadzania rośliny tracą od 90 do 95% wody.

Jakość uzyskanego surowca jest zależna od warunków ich przechowywania, ponieważ to właśnie wtedy dochodzi do zachodzenia procesów hydrolizy, utleniania, polimeryzacji lub racemizacji substancji czynnych. Susz powinien przede wszystkim być chroniony przed wilgocią, ponieważ towarzyszy jej skażenie mikrobiologiczne. Niektóre susze należy chronić również przed destrukcyjnym działaniem promieni słonecznych.

Monografie farmakopealne oraz normy precyzują wymagania, jakim powinny odpowiadać poszczególne surowce. Dzięki temu możliwa jest standaryzacja materiałów roślinnych, a co za tym idzie też wysoka jakość uzyskanych w ten sposób leków.

Czym są leki roślinne?

Leki roślinne to środki lecznicze, które składają się wyłącznie z roślin. Zamiennie można stosować nazwy: lek ziołowy, lek roślinny i fitofarmaceutyk. Według Europejskiego Naukowego Zrzeszenia do Spraw Fitoterapii to użyteczne w medycynie wyroby, których składnikami czynnymi są rośliny lecznicze, ich części lub substancje z nich pochodzące, ewentualnie kombinacje wymienionych w postaci przerobionej.

W Polsce tytułowe określenia tradycyjnie odnoszą się do wszelkich preparatów leczniczych zawierających surowce zielarskie lub roślinne przetwory galenowe i to bez względu, czy są one składnikiem decydującym o działaniu, czy tylko składnikiem pomocniczym. Leki te bywają wyróżniane też z użyciem kryterium ilościowego, jako farmaceutyki zawierające co najmniej 60% składników pochodzenia roślinnego.

Cechy charakterystyczne leków ziołowych

Leki ziołowe charakteryzują się tym, że nie występują w postaci czystej, lecz z licznymi naturalnymi związkami chemicznymi. Surowiec używany do przetwarzania powinien spełniać określone normami lub farmakopeą wymagania zarówno w zakresie składu jakościowego oraz ilościowego substancji czynnych, ale też zawartości metali ciężkich, pozostałości pestycydów, jak i zanieczyszczeń mikrobiologicznych.

Powstawanie leków roślinnych

Surowiec roślinny, który jest świeżo pozyskany, jest nietrwały. Najlepszą metodą na stabilizację takiego materiału jest suszenie. Taki zabieg przebiega w ściśle określonych warunkach temperatury, a podczas jego przeprowadzania rośliny tracą od 90 do 95% wody.

Jakość uzyskanego surowca jest zależna od warunków ich przechowywania, ponieważ to właśnie wtedy dochodzi do zachodzenia procesów hydrolizy, utleniania, polimeryzacji lub racemizacji substancji czynnych. Susz powinien przede wszystkim być chroniony przed wilgocią, ponieważ towarzyszy jej skażenie mikrobiologiczne. Niektóre susze należy chronić również przed destrukcyjnym działaniem promieni słonecznych.

Monografie farmakopealne oraz normy precyzują wymagania, jakim powinny odpowiadać poszczególne surowce. Dzięki temu możliwa jest standaryzacja materiałów roślinnych, a co za tym idzie też wysoka jakość uzyskanych w ten sposób leków.