Najlepsze produkty na grzybicę jamy ustnej

Ranking - grzybica jamy ustnej Najlepsze produkty na grzybicę jamy ustnej

Grzybica jamy ustnej - problem ludzi w różnym wieku

Grzybica jamy ustnej, inaczej kandydoza: przyczyny choroby, objawy i leczenie grzybicy w obrębie jamy ustnej i gardła.
Grzybica jamy ustnej to problem, który sprawia poważny dyskomfort w codziennym życiu. Jest to także dolegliwość niebezpieczna, wymagająca natychmiastowych działań zmierzających do zniwelowania problemu. Nieleczona grzybica może zaatakować cały organizm, stając się główną przyczyną poważnych chorób. Grzybica jamy ustnej bywa zamiennie nazywana kandydozą. Nazwa ta wzięła się z tego, że chorobę wywołuje drożdżak Candida albicans.

Poniższe informacje pozwolą poznać główne przyczyny i objawy grzybicy obejmującej jamę ustną i gardło, wskazując jednocześnie kierunek i charakter jej leczenia. 

Grzybica jamy ustnej to dolegliwość uciążliwa i męcząca, objawiająca się bólem, problemami z mówieniem i połykaniem. Często jest to choroba długotrwała, wymagająca odpowiedniego leczenia i szczególnej higieny w obrębie jamy ustnej. 
Najczęstszą odmianą grzybicy jest kandydoza kącików ust, potocznie określana mianem zajadów. Przyczyną tej dolegliwości jest zazwyczaj niedokrwistość lub awitaminoza B2. 

Najczęstsze przyczyny grzybicy jamy ustnej.

Jak wynika z przeprowadzonych badań, prawie 70% ludzi posiada w obrębie błon śluzowych jamy ustnej i gardła bakterię Candida albicans, jednak nie choruje. Problemy zdrowotne pojawiają się zwykle w przypadku obniżonej odporności. Osłabiony układ immunologiczny nie ma dość siły, by zwalczać bakterie, czego efektem może być ataki w kierunku gardła i układu pokarmowego – żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego, jelita grubego oraz odbytnicy. 

Główne objawy grzybicy jamy ustnej to biały nalot na języku i podniebieniu, który może zajmować także gardło i przełyk, pojawianie się owrzodzenia, uczucie nieprzyjemnego pieczenia lub świądu, ból w obrębie zmienionej chorobowo błony śluzowej, nadżerki i bolesne pęknięcia w kącikach ust oraz środkowe romboidalne zapalenie języka. U osób, które noszą protezy zębowe, może ponadto pojawiać się tzw. protetyczny lub linijny rumień dziąsłowy.

Grzybica jamy ustnej jest szczególnie niebezpieczna w przypadku niemowląt i małych dzieci, u których choroba zazwyczaj przyjmuje postać ostrą i objawia się biało-szarym nalotem (tzw. pleśniawki) w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Wspomniany nalot wyglądem przypomina ścięte mleko. 

Na grzybicę jamy ustnej najczęściej chorują niemowlęta i małe dzieci, osoby w podeszłym wieku, zwłaszcza noszące protezy zębowe, palacze tytoniu, osoby z obniżoną odpornością (m.in. po przeszczepach), chorzy na nowotwory oraz nosiciele wirusa HIV oraz chorzy na AIDS. 
Najczęstsze przyczyny grzybicy jamy ustnej to niewłaściwa higiena jamy ustnej, zbyt mała ilość wydzielanej śliny, spożywanie nadmiernej ilości cukrów, zażywanie antybiotyków, sterydów oraz hormonów, w tym tabletek antykoncepcyjnych, chemioterapia i radioterapia, niedobory żelaza lub kwasu foliowego, zaburzenia hormonalne, mikrouszkodzenia błony śluzowej, cukrzyca, zmiany w układzie miklofory, niemowlęctwo lub podeszły wiek,  przewlekłe stany zapalne błony śluzowej w obrębie jamy ustnej, palenie papierosów i nadużywanie alkoholu. 

Jak leczyć grzybicę jamy ustnej?

W pierwszej kolejności leczenie grzybicy jamy ustnej obejmuje stosowanie maści i płynów przeciwgrzybicznych – jest to leczenie miejscowe. 

Ważne jest to, aby przed podaniem określonych leków wykonać antymyogram, który pozwoli określić  wrażliwość danego szczepu na konkretną grupę leków, a tym samym zastosować optymalną kurację. 

W sytuacji, gdy leczenie miejscowe nie przynosi efektów, konieczne jest włączenie leków doustnych.W celu zapobieżenia nawrotów choroby konieczne jest stosowanie kuracji co najmniej dwa tygodnie po całkowitym ustąpieniu dolegliwości. 

Leczenie grzybicy jamy ustnej często jest długotrwałe i uciążliwe, nie należy jednak przerywać kuracji, gdyż nieleczona lub zaniedbana kandydoza może stać się przyczyną infekcji ogólnoustrojowej.

Poniższe informacje pozwolą poznać główne przyczyny i objawy grzybicy obejmującej jamę ustną i gardło, wskazując jednocześnie kierunek i charakter jej leczenia. 

Grzybica jamy ustnej to dolegliwość uciążliwa i męcząca, objawiająca się bólem, problemami z mówieniem i połykaniem. Często jest to choroba długotrwała, wymagająca odpowiedniego leczenia i szczególnej higieny w obrębie jamy ustnej. 
Najczęstszą odmianą grzybicy jest kandydoza kącików ust, potocznie określana mianem zajadów. Przyczyną tej dolegliwości jest zazwyczaj niedokrwistość lub awitaminoza B2. 

Najczęstsze przyczyny grzybicy jamy ustnej.

Jak wynika z przeprowadzonych badań, prawie 70% ludzi posiada w obrębie błon śluzowych jamy ustnej i gardła bakterię Candida albicans, jednak nie choruje. Problemy zdrowotne pojawiają się zwykle w przypadku obniżonej odporności. Osłabiony układ immunologiczny nie ma dość siły, by zwalczać bakterie, czego efektem może być ataki w kierunku gardła i układu pokarmowego – żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego, jelita grubego oraz odbytnicy. 

Główne objawy grzybicy jamy ustnej to biały nalot na języku i podniebieniu, który może zajmować także gardło i przełyk, pojawianie się owrzodzenia, uczucie nieprzyjemnego pieczenia lub świądu, ból w obrębie zmienionej chorobowo błony śluzowej, nadżerki i bolesne pęknięcia w kącikach ust oraz środkowe romboidalne zapalenie języka. U osób, które noszą protezy zębowe, może ponadto pojawiać się tzw. protetyczny lub linijny rumień dziąsłowy.

Grzybica jamy ustnej jest szczególnie niebezpieczna w przypadku niemowląt i małych dzieci, u których choroba zazwyczaj przyjmuje postać ostrą i objawia się biało-szarym nalotem (tzw. pleśniawki) w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Wspomniany nalot wyglądem przypomina ścięte mleko. 

Na grzybicę jamy ustnej najczęściej chorują niemowlęta i małe dzieci, osoby w podeszłym wieku, zwłaszcza noszące protezy zębowe, palacze tytoniu, osoby z obniżoną odpornością (m.in. po przeszczepach), chorzy na nowotwory oraz nosiciele wirusa HIV oraz chorzy na AIDS. 
Najczęstsze przyczyny grzybicy jamy ustnej to niewłaściwa higiena jamy ustnej, zbyt mała ilość wydzielanej śliny, spożywanie nadmiernej ilości cukrów, zażywanie antybiotyków, sterydów oraz hormonów, w tym tabletek antykoncepcyjnych, chemioterapia i radioterapia, niedobory żelaza lub kwasu foliowego, zaburzenia hormonalne, mikrouszkodzenia błony śluzowej, cukrzyca, zmiany w układzie miklofory, niemowlęctwo lub podeszły wiek,  przewlekłe stany zapalne błony śluzowej w obrębie jamy ustnej, palenie papierosów i nadużywanie alkoholu. 

Jak leczyć grzybicę jamy ustnej?

W pierwszej kolejności leczenie grzybicy jamy ustnej obejmuje stosowanie maści i płynów przeciwgrzybicznych – jest to leczenie miejscowe. 

Ważne jest to, aby przed podaniem określonych leków wykonać antymyogram, który pozwoli określić  wrażliwość danego szczepu na konkretną grupę leków, a tym samym zastosować optymalną kurację. 

W sytuacji, gdy leczenie miejscowe nie przynosi efektów, konieczne jest włączenie leków doustnych.W celu zapobieżenia nawrotów choroby konieczne jest stosowanie kuracji co najmniej dwa tygodnie po całkowitym ustąpieniu dolegliwości. 

Leczenie grzybicy jamy ustnej często jest długotrwałe i uciążliwe, nie należy jednak przerywać kuracji, gdyż nieleczona lub zaniedbana kandydoza może stać się przyczyną infekcji ogólnoustrojowej.