Najlepsze produkty na świerzb

Ranking - świerzb Najlepsze produkty na świerzb

Świerzb zapewne większości z nas kojarzy się z brudem. Nic bardziej mylnego! Okazuje się, że choroba ta może dotknąć nawet te osoby, które dbają o higienę osobistą. Świerzb to choroba skórna, która najczęściej atakuje w okresie jesiennym. Wywoływana jest przez pasożyty świerzbowca ludzkiego.

Kogo zwykle atakuje świerzb?

Na samym wstępie należy obalić mit, który krąży na temat tej choroby. Świerzb nie dotyczy wyłącznie osób, które nie dbają o higienę osobistą lub mają obniżoną odporność. To choroba, która może spotkać każdego z nas- wiek oraz płeć nie grają żadnej roli. Do zakażenia świerzbem dochodzi niezwykle łatwo. Wystarczy bezpośredni kontakt ze skórą zakażonego.

Małe świerzbowce źródłem wielkich problemów- objawy

Na pewno wielu z Was zastanawia się, jakie objawy mogą skłonić do myślenia, że mamy do czynienia ze świerzbem? Cechą charakterystyczną świerzbu jest wysypka, która powoduje świąd. Silne swędzenie skóry, to zasługa odchodów pasożytów, które bytują na ciele człowieka. Świąd jest na tyle silny, że pacjenci często nie mogą przestać się drapać. Konsekwencją tego są charakterystyczne linie po drapaniu, nazywane przeczosami. Niezwykle ważne jest to, by powstrzymywać się od nałogowego drapania, gdyż na jego skutek dochodzi do roznoszenia pasożytów na zdrowe okolice ciała. Walkę ze świerzbem powinna rozpocząć zarówno osoba chora, jak i zdrowe osoby, które mają kontakt z chorym. Zaleca się prać ubrania oraz pościel w wysokiej temperaturze. Warto również dokładnie oczyścić z bakterii wszystkie te przedmioty, z którymi miała do czynienia osoba chora.

Świerzb dotyka również maluchy

Okazuje się, że maleńkie świerzbowce atakują również skórę niemowląt i małych dzieci. Jednakże w przypadku naszych pociech objawy różnią się od tych, które zaobserwować można na ciele dorosłego człowieka. Świerzb u małych dzieci może objawiać się pęcherzykami, grudkami lub krostkami, które najczęściej zlokalizowane są na szyi, dłoni, a także na fałdach skórnych.

Świerzb norweski

Bardzo rzadko dochodzi do zdiagnozowania świerzbu norweskiego. Ta odmiana choroby zwykle dotyka osoby z niedorozwojem umysłowym lub fizycznym. Jego ofiarą mogą stać się również osoby z upośledzoną odpornością. Cechą charakterystyczną świerzbu norweskiego są zrogowaciałe strupy oraz łuski pokrywające owłosioną skórę głowy, łokcie, ręce, kolana i stopy.

Jeśli zauważysz na swojej skórze jedne z powyższych objawów, nie zwlekaj- Twoje ciało powinien obejrzeć lekarz dermatolog. Lekarz, po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu i analizie skóry, zaleci odpowiednie leczenie. Dla uspokojenia warto zaznaczyć, że świąd nie jest groźną chorobą, ale bagatelizowanie objawów choroby i niewłaściwe leczenie lub brak leczenia, może doprowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Świąd pozostawiony samemu sobie jest przede wszystkim uciążliwy z racji tego, że powoduje świąd, który często upośledza życie chorego.

Ponadto brak właściwego leczenia może doprowadzić do rozległych zmian skórnych, a nawet do zapalenia tkanki podskórnej. Nieodpowiednie leczenie może skutkować gorączką reumatyczną oraz kłębuszkowym zapaleniem nerek.

Jak leczyć świerzb?

Na samym wstępie należy zaznaczyć, że efektywne leczenie możliwe jest tylko wtedy, gdy terapia zostanie zastosowana zarówno w przypadku osoby chorej, jak i pozostałych osób z bliskiego otoczenia chorego. Jest to niezwykle ważne z racji tego, iż objawy świerzbu pojawiają się na skórze pacjenta dopiero 3-4 tygodniach od zakażenia.

Dermatolodzy zalecają swoim pacjentom miejscowe środki, które złagodzą świąd. Jeśli lekarz zdiagnozował nadważenie bakteryjne, dodatkowo zaleca się stosowanie doustnych lub miejscowych antybiotyków. W leczeniu świerzbu pomocny okazuje się olejek lawendowy, cynamonowy oraz herbaciany. Warto również zadbać o wsparcie psychiczne chorego, gdyż często osoby chore na świąd czują się wykluczone ze środowiska oraz wstydzą się swojego problemu.

Kogo zwykle atakuje świerzb?

Na samym wstępie należy obalić mit, który krąży na temat tej choroby. Świerzb nie dotyczy wyłącznie osób, które nie dbają o higienę osobistą lub mają obniżoną odporność. To choroba, która może spotkać każdego z nas- wiek oraz płeć nie grają żadnej roli. Do zakażenia świerzbem dochodzi niezwykle łatwo. Wystarczy bezpośredni kontakt ze skórą zakażonego.

Małe świerzbowce źródłem wielkich problemów- objawy

Na pewno wielu z Was zastanawia się, jakie objawy mogą skłonić do myślenia, że mamy do czynienia ze świerzbem? Cechą charakterystyczną świerzbu jest wysypka, która powoduje świąd. Silne swędzenie skóry, to zasługa odchodów pasożytów, które bytują na ciele człowieka. Świąd jest na tyle silny, że pacjenci często nie mogą przestać się drapać. Konsekwencją tego są charakterystyczne linie po drapaniu, nazywane przeczosami. Niezwykle ważne jest to, by powstrzymywać się od nałogowego drapania, gdyż na jego skutek dochodzi do roznoszenia pasożytów na zdrowe okolice ciała. Walkę ze świerzbem powinna rozpocząć zarówno osoba chora, jak i zdrowe osoby, które mają kontakt z chorym. Zaleca się prać ubrania oraz pościel w wysokiej temperaturze. Warto również dokładnie oczyścić z bakterii wszystkie te przedmioty, z którymi miała do czynienia osoba chora.

Świerzb dotyka również maluchy

Okazuje się, że maleńkie świerzbowce atakują również skórę niemowląt i małych dzieci. Jednakże w przypadku naszych pociech objawy różnią się od tych, które zaobserwować można na ciele dorosłego człowieka. Świerzb u małych dzieci może objawiać się pęcherzykami, grudkami lub krostkami, które najczęściej zlokalizowane są na szyi, dłoni, a także na fałdach skórnych.

Świerzb norweski

Bardzo rzadko dochodzi do zdiagnozowania świerzbu norweskiego. Ta odmiana choroby zwykle dotyka osoby z niedorozwojem umysłowym lub fizycznym. Jego ofiarą mogą stać się również osoby z upośledzoną odpornością. Cechą charakterystyczną świerzbu norweskiego są zrogowaciałe strupy oraz łuski pokrywające owłosioną skórę głowy, łokcie, ręce, kolana i stopy.

Jeśli zauważysz na swojej skórze jedne z powyższych objawów, nie zwlekaj- Twoje ciało powinien obejrzeć lekarz dermatolog. Lekarz, po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu i analizie skóry, zaleci odpowiednie leczenie. Dla uspokojenia warto zaznaczyć, że świąd nie jest groźną chorobą, ale bagatelizowanie objawów choroby i niewłaściwe leczenie lub brak leczenia, może doprowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Świąd pozostawiony samemu sobie jest przede wszystkim uciążliwy z racji tego, że powoduje świąd, który często upośledza życie chorego.

Ponadto brak właściwego leczenia może doprowadzić do rozległych zmian skórnych, a nawet do zapalenia tkanki podskórnej. Nieodpowiednie leczenie może skutkować gorączką reumatyczną oraz kłębuszkowym zapaleniem nerek.

Jak leczyć świerzb?

Na samym wstępie należy zaznaczyć, że efektywne leczenie możliwe jest tylko wtedy, gdy terapia zostanie zastosowana zarówno w przypadku osoby chorej, jak i pozostałych osób z bliskiego otoczenia chorego. Jest to niezwykle ważne z racji tego, iż objawy świerzbu pojawiają się na skórze pacjenta dopiero 3-4 tygodniach od zakażenia.

Dermatolodzy zalecają swoim pacjentom miejscowe środki, które złagodzą świąd. Jeśli lekarz zdiagnozował nadważenie bakteryjne, dodatkowo zaleca się stosowanie doustnych lub miejscowych antybiotyków. W leczeniu świerzbu pomocny okazuje się olejek lawendowy, cynamonowy oraz herbaciany. Warto również zadbać o wsparcie psychiczne chorego, gdyż często osoby chore na świąd czują się wykluczone ze środowiska oraz wstydzą się swojego problemu.

Może zainteresuje Cię również:

biegunka

Najlepsze produkty na biegunkę

grzybica pochwy

Najlepsze produkty na grzybicę pochwy

kamienie żółciowe

Najlepsze produkty na kamienie żółciowe